Onderzoek & film
BROOSDOC-films zijn artistieke producties die raken, waardoor ze zijn niet alleen de slotsom van een onderzoek zijn, maar ook gebruikt kunnen worden als een aanzet tot meer bewustwording, beweging en dialoog. Behalve een onderzoeksmethode en een medium om onderzoeksresultaten te communiceren, zijn mijn films voor organisaties daardoor een handzaam middel om mee verder te werken in trainingen, bij gesprekken, in opleidingen en bij voorlichtingen.
Op zoek naar de kern
Elke organisatie is een gemeenschap met een eigen cultuur. Wensen, waarden, dromen, drijfveren, dilemma’s of patronen: om te weten wat er speelt binnen een organisatie moet je weten wat er leeft bij de mensen die er onderdeel van zijn. Als organisatieantropoloog onderzoek ik organisaties van binnenuit en ga op zoek naar de kern: de ziel van de gemeenschap. Om mijn bevindingen begrijpelijk en invoelbaar te maken voor iedereen, gebruik ik de camera.
Veldwerk
Voordat ik ga filmen, doe ik research en veldwerk. Ik leer de cultuur kennen en draai mee met de organisatie. Participerende observatie is een groot onderdeel van etnografisch veldwerk. Een van de belangrijkste elementen binnen mijn werk is het opbouwen van een band met de mensen binnen de organisatie. Door te luisteren naar wat iedereen te zeggen heeft en open te staan voor wat er speelt, krijg ik een beeld van de verhalen die leven onder de oppervlakte. Dat klinkt simpel, maar echt luisteren is een kwaliteit die aandacht en tijd vereist.
Emic en etic
Ieder mens heeft een eigen leefwereld. Een antropoloog zal altijd alle facetten van het menselijke bestaan in een onderzoek betrekken. Om te begrijpen wie iemand werkelijk is, probeer ik tijdelijk in iemands huid te kruipen. In de antropologie noem je dit emic: het beleven van de ander van binnenuit. Dat doe ik niet alleen door te luisteren naar wat iemand zegt, maar ook door te kijken naar diens non-verbale uitingen. Na het inleven en beleven van iemands gevoels- en gedachtewereld zoom ik uit om de ervaring te kunnen analyseren. Daarvoor is het perspectief van de buitenstaander nodig (etic).
Een creatieve taal
Werken met de camera levert vaak meer informatie op dan observaties zonder beeld. Maar dat is niet de belangrijkste reden om te filmen. De kracht van verhalen is dat je mensen kunt laten beleven hoe het is om een ander te zijn. Ik zie film als een creatieve taal waarmee je mensen kunt bereiken en een verhaal als een middel om iets over te brengen. Het vastleggen van de essentie van een organisatie in een verhaal op beeld en die teruggeven aan de mensen die daar deel van uit maken, zorgt voor inzicht én actie.
