Bio
Organisatieantropologen worden opgeleid om onderzoek te doen naar leefwerelden binnen organisaties. In de culturele antropologie is video-etnografie een vak, maar in de organisatieantropologie is film geen onderdeel van het curriculum. Toch pakte Maaike de camera op en studeerde als eerste student ooit af met een thesis én een documentaire: ‘De vloer op met Oger’ (2005), over modebedrijf Oger Fashion in de PC Hooftstraat.
In de jaren erna ontwikkelde ze zich als filmmaker. Haar eerste documentaire, ‘Seeds of Peace’ (2008), maakte ze samen met filmmaker Andre Kloer. De film gaat over Palestijnse arbeiders die werken voor Israëlische werkgevers in een niemandsland in de Westbank. De film werd genomineerd voor de Loep, een Belgische-Nederlandse prijs voor onderzoeksjournalistiek.
Niet lang daarna nam haar leven plotseling een andere wending: ze werd ernstig ziek. Haar wereld stond stil en het maken van films stopte abrupt. Een tijdlang zweefde ze in een niemandsland van ziek zijn en langzaam beter worden en werd ze gedwongen te kijken naar wie ze nu eigenlijk echt was. In 2010 werd BROOSDOC FILMS geboren en begon ze met het maken van haar prijswinnende debuutfilm ‘Onomkeerbaar’, die uitkwam in 2013 en haar identiteit als filmmaker vormde.
BROOSDOC FILMS maakt veel documentaires (en enkele korte ficties) binnen het onderwijs, de zorg en verschillende ministeries. Ook is er een aantal samenwerkingen met wetenschappers van diverse universiteiten (TU Delft en VU Amsterdam) en kennisinstituten (Pharos, TNO en STT). De docu ‘Keep your shirt on’, over een slimme leren jas in de toekomst, en ‘Future Proof’, een korte fictie gebaseerd op vier toekomstscenario’s, zijn daar mooie voorbeelden van. Beide films zijn genomineerd voor een Gouden Reiger.
Maaike creëert vanuit haar persoonlijke fascinaties ook eigen projecten. Haar meest recente documentaireserie, ‘Draag Je Verhaal’ (2021-2023), gaat over het zoeken naar identiteit en het vinden van je stem. In vier afleveringen vertellen vier Arnhemse urban arts-artiesten hun coming of age-verhaal waarin ze reflecteren op hun verleden, heden en toekomst. Het project is een samenwerking met modeontwerpster Mirte Engelhard en gaat over opgroeien, identiteitsvorming en het vinden van je eigen stem.
Na het maken van de serie is in 2024 Stichting Verhalendragers opgericht. Met Verhalendragers ontwerpen en organiseren Maaike en Mirte projecten en workshops die mensen – van kinderen tot volwassenen – helpen hun persoonlijke verhaal naar boven te halen en uit te dragen. Ook onderzoeken ze - met behulp van de documentaireserie en in samenwerking met Cultuurcentrum Rozet en VMBO ’t Venster - hoe creatieve talen, zoals mode en film, bij kunnen dragen aan de persoonsvorming en identiteitsontwikkeling van jongeren op de middelbare school. Op www.verhalendragers.nl is meer te lezen over dit project.
“Maaike maakt met een bijzondere toewijding corporate antropologische films. Ingetogen en met veel geduld luistert zij naar alle verhalen die spelen in een organisatie en zet deze zorgvuldig om in een passend scenario. Het resultaat is een film die raakt en aanzet tot verdiepende gesprekken en nieuwe verhalen.”
Maaike heeft een film gemaakt om de essentie en de meerwaarde van netcentrische samenwerking duidelijk te maken. De film wordt regelmatig gebruikt in diverse voorlichtingen en trainingen. Gebruikers zijn zéér te spreken over de kwaliteit en de bruikbaarheid in dergelijke contexten. De film bevat een schat aan relevante gespreksstof.
'De documentaire 'Ken je mij' geeft beeld aan de vaak ongrijpbare zoektocht naar betekenisvolle activiteiten; het verdiept het gesprek in de zorg om bewoners te kunnen laten zijn wie ze zijn'.
'Wat voor ons het meest waardevol is aan deze film is dat het een opener is voor het goede gesprek. Een dialoog om te horen wat ieder vanuit het eigen perspectief ervaart binnen Summa. En dat kan dus heel verschillend zijn, ondanks dat mensen soms directe collega’s zijn'.
De kracht van het etnografisch onderzoek in combinatie met de videoportretten is groot omdat naast leesbaar ook zichtbaar wordt wat inclusiebeleving betekent voor een individu.
'Onomkeerbaar raakt elke kijker. De documentaire plaatst de strijd tegen kanker van ‘patiënt en ziekenhuis’ naar het kader ‘mens en thuis’.
'The film allowed us to explore wearable technology as a speculative application in which the jacket functioned as a diegetic prototype'.