Documentaire van AtotZuid

Gemeente Arnhem wil het cultuuraanbod in Arnhem-Zuid stimuleren. Maar hoe denken bewoners van Arnhem-Zuid over cultuur? Wat gebeurt er al en wat zouden zij daar graag aan toevoegen? Daar is onderzoek naar gedaan. De film geeft een beeld wat er al gebeurt in Arnhem Zuid en waarom het belangrijk is. Filmmaker en organisatie antropoloog Maaike Broos heeft via intensief etnografisch onderzoek diverse verhalen gefilmd over wat mensen al doen (of zouden willen) aan kunst en cultuur in Arnhem Zuid. Denk bijvoorbeeld aan: bandjes, rap, muziek, samen eten, graffiti art op muren, danslessen, van alles dus..! En in diverse wijken, buurthuizen en jongerencentra in Arnhem Zuid. www.arnhem.nl/vanatotzuid

Op 25 april was de evaluatie van cultureel onderzoekstraject A tot Zuid. Bewoners, makers, onderzoekers, betrokkenen van de gemeente en wethouder Bob Roelofs kwamen bij elkaar, allemaal benieuwd naar de bevindingen van de verschillende onderzoekers: Maaike Broos, Spectrum en Ruimtekoers! Lees het hele verslag hier.

‘Zie de waarde van alles wat er al is en ondersteun dat. Investeer in bestaande relaties en zorg dat die verder kunnen groeien’. Organisatie-antropoloog Maaike Broos

De documentaire die organisatie-antropologe Maaike Broos maakte, brengt deze en andere bewoners, verenigingsmensen, professionals uit de wijken en makers in beeld. Eigenlijk vormt het één groot, warm bad van mensen die met hart voor hun wijk of buurt (of ze er wonen of werken, maakt niet uit) cultuur maken. Zoals Rico die vanuit passie voor muziek bij drumband DWS in Malburgen les voor ieder kind mogelijk maakt. ‘Dans, theater en muziek zijn belangrijk om jezelf te leren uiten. Je kunt er dingen uit het dagelijks leven mee verbinden en verwerken. Het leert je om je eigen gevoel beter te begrijpen.’

Waar mensen zijn is cultuur

Rico schrijft niet voor wat kinderen ‘moeten’ spelen, dat bepalen ze samen. Tijdens het wereldkampioenschap voetbal, waar Nederland snel werd uitgeschakeld, besloot de hele groep Marokko te supporten en gingen ze enthousiast aan de slag met het Marokkaanse volkslied. Rico: ‘Over volksliederen kun je geweldige lessen maken. Waar mensen zijn, is cultuur van nature al aanwezig.’

Zuid heeft een Eiffeltoren nodig

In de docu zie je Rapper Bilal die ervaarde dat je moet blijven dromen – want soms sta je dan zomaar met je favoriete beatboxer op het podium in Luxor – en die zijn droom wil doorgeven aan anderen. Danseres Roos die voor haar leerlingen een familiegevoel creëert en familie niet alleen betrekt bij uitvoeringen, maar ook tussentijds via foto’s en filmpjes. Jongerenwerker Clifton die zelfvertrouwen laat groeien en een muziekfestival als middel ziet, omdat het gaat om de verbinding die in de aanloop ontstaat. ‘Samen met passie die rit aangaan, is belangrijk’.

Ahlaney uit Elderveld is een van de jongeren. Zij beaamt: ‘Je krijgt er moed van, je wil je angst overwinnen. Ik kom nu veel meer uit mijn schulp.’ En bewoner Arjen die zegt: ‘Zuid heeft een icoon, een Eiffeltoren nodig, iets wat laat zien wie we zijn en waar we bij horen.’ Tim Lenders zegt, na het zien van de documentaire: ‘Clifton, kom even naar voren. Jij bent al zo’n icoon uit Zuid met de status van de Eiffeltoren.’

Danseres Roos verwoordde het zo: ‘Alles wat er op cultureel gebied gebeurt in Zuid, zie ik als een soort spinnenweb. Het is allemaal een beetje uit elkaar, maar toch zijn er ook lijntjes.’ Laten die lijntjes nou de basis zijn om stevigere touwen te smeden, via welke iedereen elkaar beter en gemakkelijker vindt. Zodat er van daaruit weer nieuwe lijnen kunnen groeien. Want mooie voorbeelden zijn er te over in Zuid, daarvan hoeft niemand elkaar meer te overtuigen. Of in de woorden van Tim Lenders na het zien van de documentaire: ‘Groot applaus, dit zorgt voor een gevoel van trots … eigenlijk iets heel on-Arnhems.’

Jongerenwerker en DJ Clifton Mormon (jongerencentrum de Madser) ziet muziekfestival Freakz als een middel om het zelfvertrouwen van jongeren te vergroten.

Foto’s: Tijmen Berens

‘Ik vond zingen voor mensen altijd eng, maar bij jongerencentrum de Madser voel ik me thuis. Ik kom nu meer uit mijn schulp'.

Ahlaney uit Elderveld