Columns

  • Scholen open maar nog steeds gevangen in het medisch-epidemiologisch perspectief

    Mijn oudste zoon is 11 jaar en zit in groep 8 en was verheugd dat de scholen eindelijk weer open gaan. Vrolijk en met goede stemming ging hij vanochtend zijn dagelijkse zoom meeting in - die hij vermoeid en met enige tegenzin al wekenlang volgt.

    Vandaag was er hoop totdat de meester zei: ‘Jullie mogen volgende week naar school maar als er één kind corona heeft moet de hele klas vijf dagen in quarantaine’. Mijn zoon slikte en kreeg een brok in zijn keel. De kans is groot dat er een kind op school corona heeft. Hij weet ook dat hij in een quarantaine terecht komt die nog strenger is dan de hevige lock-down waar we al inzitten. Hij mag dan zelfs niet meer naar zijn voetbaltrainingen. Hij kijkt met verwarring naar zijn scherm en vervolgt zijn meet met een diepe zucht.

    Mijn zoon van 11 jaar beseft deze consequenties meteen en zonder moeite. De overheid komt wederom met een maatregel die enkel en alleen geformuleerd en bedacht is vanuit het medisch-epidemiologisch perspectief. Dit medisch-epidemiologisch perspectief heeft maar één doel en dat is om het coronavirus in zijn geheel te ‘verslaan’. Ze wijken hier niet vanaf totdat dit doel bereikt is. Dat is ook de opdracht en taak zoals het OMT als verzameling virologen en epidemiologen voor ogen heeft. Maar een groot deel van de maatschappij strijdt al maandenlang niet tegen het virus maar tegen de schadelijke en ongezonde effecten van de corona maatregelen.

    Er verschijnen veel publicaties met inhoudelijke argumenten en andere perspectieven op het Coronabeleid bijvoorbeeld vanuit het Artsen Covid Collectief en Herstel-NL met diverse wetenschappers, experts en zorgprofessionals. Een groep experts wiens mening normaal gesproken als waardevol werd gezien maar nu gezien wordt als onbruikbaar in het licht van het medisch-epidemiologisch perspectief.

    Heel langzaam en bijna onopgemerkt sijpelen een handjevol verhalen naar de mainstream media oppervlakte, zoals de aangrijpende column van Danka Stuijver in de Volkskrant. Ze schrijft als huisarts over een jongen van zes jaar met mooie krullen die zichzelf in slaap wiegt door zijn hoofd tegen de muur te bonken. Het is een van de weinige verhalen die de oppervlakte bereiken vanuit de diepe put vol met 40.000 kinderen die alleen al in de eerste lock-down te maken hebben gehad met huiselijk geweld.

    De moedige brief van twee ouders over het tragische overlijden van hun 14-jarige zoon Pepijn in de Libelle – beschrijft de moeite die hun zoon had met de coronamaatregelen. Hun brief eindigt met de woorden: “Laten we in godsnaam goed nadenken wat we elkaar en onze kinderen aandoen met ingrijpende maatregelen om een virus uit te bannen, waar zij zelf nauwelijks last van hebben, en dat nooit meer weggaat.”

    De volksgezondheid van Nederland is zoveel meer dan alleen het coronavirus. We moeten echt zorg gaan dragen voor de kinderen, jongeren en studenten die eigenlijk in de bloei van hun leven zitten maar langzaam verteren achter hun schermen en de zin van hun leven en het bestaan verliezen.

    Zolang we -ziek worden en overlijden door het coronavirus - als enige gevaar zien, blijven we gevangen zitten in het medisch-epidemiologisch perspectief en zal de opening van de basisscholen helaas geen verademing zijn maar opnieuw een aanpak gefocust op controle en restrictie. Het enige wat het kabinet kan doen is de blik verbreden waardoor het medisch-epidemiologisch perspectief niet meer leidend is maar een van de perspectieven naast een economisch, psychologisch, sociaal en een breder medisch perspectief. Vanaf dat moment kunnen mensen het corona virus gaan zien als een van de problemen die in samenhang moet worden opgepakt om zorg te dragen voor de volksgezondheid en welzijn voor iedereen.

    Maaike Broos

    Corporate Antropoloog en Filmmaker

  • ‘Scholen, geef kinderen weer hun vrijheid terug door jullie groep kwetsbare leraren te beschermen’

  • Een (organisatie) antropologische kijk op Covid-19: ‘De IC-capaciteit als thermometer’

  • ‘Anderhalve meter’ als de veiligheidsgordel van het Coronabeleid

  • Alle perspectieven zijn ‘waar’ en waardevol: omarm een integrale aanpak voor Covid-19

  • Waarom is de IC-capaciteit de belangrijkste thermometer: een gedachte experiment vanuit antropologen

  • 4-februari-2020-wereldkankerdag

  • 'Het Uniform': een harnas met een ziel

Do you want to contribute to the columns on this page? Contact me!